Ötən ay ad günümdə həyat yoldaşım mənə sürpriz etdi. Uzun müddətdir xəyal etdiyim iPhone’u aldı. Çox sevindim, amma eyni zamanda bir az da çətinlik çəkdim. Çünki ömrümdə iOS istifadə etməmişdim. Hər şey mənə yeni idi. Proqramlar harada yüklənir, şəkillər hara düşür, mesajlar necə yazılır – hər şeyi öyrənməli idim. İlk həftələr əziyyət çəkdim, amma tədricən alışdım. Keçən həftə işdən evə gələndə çox yorğun idim. Həyat yoldaşım hələ işdə idi, evdə tək idim. Yemək yedim, sonra divana uzandım. Yeni telefonumu əlimə aldım, bir az gəzdirdim. Sosial şəbəkələrə baxdım, heç nə maraqlı deyildi. Bir ara bir dostumun statusunu gördüm. Yazmışdı: “iPhone’um üçün ən yaxşı proqramı tapdım”. Altında bir şəkil var idi. Mən maraqlandım. Dostuma yazdım: “Nə proqramı?” O, cavab verdi: “Bir oyun proqramı. Mostbet for iphone üçün optimallaşdırılıb, çox gözəl işləyir”. Mən düşündüm. Yeni telefon, yeni proqram. Nə var ki, yükləyim? Axı telefonumu sınamaq üçün də olsa, bir şey yükləməli idim. Dostum link göndərdi. Linkə girdim, yükləməyə başladım. Proses çox sürətli oldu. Quruldu, açdım. İlk baxışdan heyran qaldım. Dizayn iPhone’a tam uyğunlaşdırılmışdı. Hər şey aydın, hər şey gözəl idi. Ekranın toxunuşları, rənglər, animasiyalar – hamısı mükəmməl işləyirdi. Qeydiyyatdan keçməyə başladım. Adımı, emailimi yazdım, parol qoydum. Bütün proses üç dəqiqə çəkmədi. İçəri girdim, gəzməyə başladım. Oyunların sayı məni təəccübləndirdi. Slotlar, stol oyunları, canlı dilerlər. Hamısı bir yerdə. Mən ən çox diqqətimi çəkən bir oyun seçdim. Adında “sörf” sözü var idi, dəniz, dalğalar, günəş. Yayı xatırlatdı. iPhone’un böyük ekranında oyun çox gözəl görünürdü. Hesaba pul yükləmək lazım idi. Bir az fikirləşdim. Yeni telefon almışdım, pulum az idi. Amma dedim, elə bir az qoyum, telefonumu sınayım. Ən kiçik məbləği yüklədim. O qədər ki, bir dəfə pizzaya xərclədiyim pul qədər. Düşündüm ki, itirsə, itirər, heç olmasa yeni telefonumda proqramın necə işlədiyini görmüş olaram. Oynamağa başladım. Kiçik mərclərlə, ehtiyatla. Bir az qazanır, bir az uduzurdum. Bu, normal idi. Təxminən on beş dəqiqə keçdi. Artıq rahatlamışdım, oyunun axarına düşmüşdüm. iPhone’un ekranındakı rənglər məni heyran edirdi. Hər detal görünürdü. Birdən ekranda hər şey dəyişməyə başladı. Fırlanmalar sürətləndi, işıqlar yanıb-sönürdü, dalğalar böyüdü. Mən əvvəlcə nə baş verdiyini anlamadım. Sonra gördüm ki, balansımda rəqəmlər dəyişir. Bir azdan baxdım, balansım min səkkiz yüz manat olmuşdu. Oturduğum yerdə donub qaldım. Ürəyim elə döyünürdü ki, nəfəs ala bilmirdim. Əllərim titrəyirdi. Yeni telefonumu yerə salmaqdan qorxdum, masanın üstünə qoydum. O an dostumun sözləri yadıma düşdü. Demişdi: “Qazananda dayan, itirəndə də”. Mən də dayandım. Çıxarış düyməsini basdım. Pulun gəlməsini gözlədim. Təxminən beş dəqiqə sonra bank hesabıma bildiriş gəldi. Pul gəlmişdi. O an nə hiss etdiyimi təsvir edə bilmərəm. Sevinc, həyəcan, bir az da inamsızlıq. Hamısı qarışmışdı. Dərhal dostuma zəng etdim. “Oldu” dedim. O, təəccübləndi. “Nə oldu?” dedi. Mən danışdım. İnanmadı. “Zarafat edirsən? Yeni iPhone’unda, ilk dəfə?” dedi. “Bəli” dedim. Uzun müddət danışdıq. Sonra dedi: “Görürsən, mən sənə demişdim. Mostbet for iphone əla işləyir”. Mən güldüm. “Əla” dedim. “Sağ ol ki, mənə göstərdin”. O da güldü. “Nə üçün sağ ol? Sən özün yüklədin” dedi. Axşam həyat yoldaşıma söylədim. Əvvəlcə inanmadı. “Sən? Yeni telefondan?” dedi. Mən pulu göstərdim. Gözləri böyüdü. “Bu necə oldu?” dedi. Mən danışdım. Dinlədi, sonra qucaqladı. Dedi: “Deməli, o iPhone’u vaxtında almışam”. Mən güldüm. “Bəli, vaxtında almısan”. O pulun bir hissəsi ilə həyat yoldaşıma yeni telefon qutusu aldım. Onun telefonu da iPhone idi, amma qutusu köhnəlmişdi. Bir hissəsi ilə də özümə yeni qulaqlıq aldım. Qalanını banka qoyduq. Həmin telefon qutusu indi onun telefonunu qoruyur. Hər dəfə onu görəndə o günü xatırlayıram. Ad günümü, iPhone’u aldığım günü, dostumun statusunu gördüyüm anı, proqramı yüklədiyim anı, sonra pulu çıxartdığım anı. O gündən sonra mostbet for iphone mənim üçün sadəcə bir proqram deyil. Bir xatirədir. Yeni telefonumla bağlı ilk gözəl xatirə. Hərdən o proqramı açıb baxıram, amma oynamağa başlamıram. Çünki bilirəm ki, o günkü şans bir də təkrarlanmaya bilər. Və mən o şansı düzgün qiymətləndirdim. Dostum mənə düzgün məsləhət verdi, amma əsas qərarı mən verdim. Dayandım, çıxartdım, xərclədim. Dostum hələ də hər dəfə görüşəndə gülür və deyir: “Yadındadı, iPhone’unda ilk oyununu?” Mən də gülürəm və deyirəm: “Yadımdadı. iPhone’umla tanışdığım gecə”. Həyat bəzən elə sürprizlər edir ki, heç gözləmirsən. Mən o gün sadəcə dostumun statusuna baxdım, bir proqram yüklədim, yeni telefonumu sınadım. Və bu qədər. Heç bir böyük planım yox idi, heç bir gözləntim yox idi. Amma oldu. Və bu gün o sevinclə yaşayıram. İndi düşünürəm: bəzən ən gözəl şeylər ən yeni başlanğıclarda gəlir. Mənim üçün də belə oldu. Yeni telefon, bir yükləmə, bir qazanc. Və bir xatirə.
